{"id":4335,"date":"2024-08-09T09:50:58","date_gmt":"2024-08-09T07:50:58","guid":{"rendered":"https:\/\/parafiaklebark.pl\/?page_id=4335"},"modified":"2025-05-19T08:00:58","modified_gmt":"2025-05-19T06:00:58","slug":"pawel-chmielewski-sluga-bozy","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/parafiaklebark.pl\/index.php\/pawel-chmielewski-sluga-bozy\/","title":{"rendered":"Pawe\u0142 Chmielewski – S\u0142uga Bo\u017cy"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n

W pracy duszpasterskiej ogromn\u0105 wag\u0119 przyk\u0142ada\u0142 do budowania mi\u0142o\u015bci i pojednania w rodzinach. Kiedy dowiadywa\u0142 si\u0119, \u017ce w jakiej\u015b rodzinie relacje nie s\u0105 dobre szed\u0142 do niej, poucza\u0142, nieraz karci\u0142, zaprowadzaj\u0105c w ma\u0142\u017ce\u0144stwach Bo\u017c\u0105 harmoni\u0119. Ksi\u0105dz Jan Pawe\u0142 Chmielewski urodzi\u0142 si\u0119 5 stycznia 1889 r. w Uniszewie, w parafii Sz\u0105bruk. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y powszechnej ucz\u0119szcza\u0142 do gimnazjum w Braniewie, gdzie w 1909 r. zda\u0142 matur\u0119. W tym samym roku rozpocz\u0105\u0142 studia w Seminarium Duchowym w Braniewie. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie przyj\u0105\u0142 28 lutego 1915 r. we Fromborku z r\u0105k bp. Augustyna Bludaua. Przez 13 lat pracowa\u0142 jako wikariusz w parafii Biesowo. Pod koniec I wojny \u015bwiatowej pracowa\u0142 w wojskowej s\u0142u\u017cbie sanitarnej i jako kapelan wojskowy w G\u0105binie. W kwietniu 1928 r, zosta\u0142 proboszczem parafii Klebark Wielki. W prowadzeniu parafialnego gospodarstwa pomaga\u0142a mu siostra Lidia.<\/p>\n\n\n\n

Dobry pasterz<\/h2>\n\n\n
\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n

Obok zdj\u0119cie z uroczysto\u015bci 25. rocznicy \u015bwi\u0119ce\u0144 kap\u0142a\u0144skich ks. Jana Paw\u0142a Chmielewskiego (luty 1940 r.). By\u0142 na niej obecny biskup warmi\u0144ski Maksymilian Kaller, kt\u00f3rego proces beatyfikacyjny toczy si\u0119 obecnie w Niemczech. Kiedy w styczniu 1945 roku mieszka\u0144cy Klebarka Wielkiego oczekiwali nadchodz\u0105cego frontu, gromadzili si\u0119 na modlitwach w ko\u015bciele. Wtedy zach\u0119cali ks. Chmielewskiego, aby wyjecha\u0142, jak to uczynili niekt\u00f3rzy proboszczowie, gdy\u017c wojska sowieckie brutalnie obchodz\u0105 si\u0119 z duchownymi. Jednak nie uleg\u0142 on namowom wiernych, a w jednym z kaza\u0144 powiedzia\u0142: \u201eJestem waszym pasterzem, a z\u0142y to pasterz, kt\u00f3ry w niebezpiecze\u0144stwie opuszcza owce swoje\u201d. Po zaj\u0119ciu Klebarka przez wojska sowieckie rozpocz\u0119\u0142y si\u0119 gwa\u0142ty, grabie\u017ce i morderstwa. Sowieci zajmuj\u0105c poszczeg\u00f3lne miejscowo\u015bci, wiedzieli, \u017ce w ko\u015bcio\u0142ach mo\u017cna odnale\u017a\u0107 cenne naczynia liturgiczne. S\u0142ysz\u0105c historie o grabie\u017cach w s\u0105siednich miejscowo\u015bciach, ks. Chmielewski ukry\u0142 monstrancje i kielichy w jednym z gospodarstw.<\/p>\n\n\n\n

\u015amier\u0107 m\u0119cze\u0144ska<\/h2>\n\n\n\n

Jednym ze \u015bwiadk\u00f3w \u015bmierci ks. Chmielewskiego by\u0142a Antonina Dusyn. Z jej wspomnie\u0144 wiadomo \u017ce \u017co\u0142nierze sowieccy zaraz po wej\u015bciu na plebani\u0119 chcieli dowiedzie\u0107 si\u0119, gdzie s\u0105 cenne przedmioty. Zn\u0119cali si\u0119 nad kap\u0142anem, chc\u0105c wydoby\u0107 od niego te informacje, ale te\u017c i dlatego, \u017ce by\u0142 duchownym. Ich agresj\u0119 wzbudzi\u0142o r\u00f3wnie\u017c zdj\u0119cie rodzinne kap\u0142ana, na kt\u00f3rym byli \u017co\u0142nierze w niemieckich mundurach z czas\u00f3w I wojny \u015bwiatowej. Sowieci konaj\u0105cego kap\u0142ana wyrzucili przez okno na schody plebanii. W tym samym czasie sp\u0119dzili m\u0142odych z ca\u0142ej wsi i uwi\u0119zili w piwnicy plebanii. \u2013 Gdy tak le\u017ca\u0142, widzia\u0142am \u017ce ko\u0144czy \u017cycie. Wsz\u0119dzie by\u0142a krew na \u015bniegu. Obok cia\u0142a le\u017ca\u0142a sutanna. W\u00f3wczas by\u0142am \u015bwiadkiem \u015bmierci mego wuja \u2013 wspomina Antonina. Przez kilka dni cia\u0142o kap\u0142ana le\u017ca\u0142o nienaruszone. Mimo pr\u00f3\u015bb \u017co\u0142nierze radzieccy nie wyra\u017cali zgody na jego pochowanie, a ludzie bali si\u0119 go pochowa\u0107 bez ich zgody. Wreszcie ludzie wykopali w zmarzni\u0119tej ziemi p\u0142ytki gr\u00f3b, gdzie pochowano cia\u0142o ks. Chmielewskiego. Liturgia pogrzebowa wraz ze z\u0142o\u017ceniem zmar\u0142ego w trumnie i grobie odby\u0142a si\u0119 3 lipca 1945 roku.<\/p>\n\n\n\n

Pos\u0142uga biednym<\/h2>\n\n\n
\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n

Siostra kap\u0142ana, Lidia Chmielewska, w li\u015bcie z lipca 1947 r. napisa\u0142a: \u201eStrasznym jest, \u017ce m\u00f3j brat musia\u0142 umrze\u0107 gwa\u0142town\u0105 \u015bmierci\u0105, ale Pan B\u00f3g tak chcia\u0142, \u017ceby zmar\u0142 jako m\u0119czennik. Podczas I wojny \u015bwiatowej mia\u0142 swoje prymicje, podczas kolejnej wojny obchodzi\u0142 25-lecie kap\u0142a\u0144stwa i podczas wojny musia\u0142 umrze\u0107. Brat jest pochowany przy plebanii, ma wi\u0119c pi\u0119kne miejsce przy Matce Bo\u017cej\u201d. Ksi\u0105dz Leo Kami\u0144ski, kt\u00f3ry w 1946 r. obj\u0105\u0142 opiek\u0119 duszpastersk\u0105 parafii Klebark, w rok po m\u0119cze\u0144skiej \u015bmierci ks. Chmielewskiego pisa\u0142 w swym li\u015bcie: \u201eCodziennie przechodz\u0119 obok Jego grobu i naradzam si\u0119 z nim. Mam w nim dobrego or\u0119downika w niebie\u201d. Ksi\u0105dz Chmielewski wiele wysi\u0142k\u00f3w w swej pracy duszpasterskiej po\u015bwi\u0119ci\u0142 rodzinom, jak i osobom ubogim. Ze wspomnie\u0144 parafian wiadomo, \u017ce wspomaga\u0142 m\u0142odych, kt\u00f3rzy zak\u0142adali rodziny. Je\u015bli nie by\u0142o ich sta\u0107 na organizacj\u0119 uroczysto\u015bci za\u015blubin, kupowa\u0142 welon, urz\u0105dza\u0142 skromne przyj\u0119cie. Podobnie wspiera\u0142 dzieci przyst\u0119puj\u0105ce do I Komunii \u015awi\u0119tej, kupuj\u0105c najbiedniejszym buty i ubrania. Na rowerze przemierza\u0142 warmi\u0144skie dr\u00f3\u017cki, by odwiedza\u0107 swoich podopiecznych. Zapewne dlatego wierni m\u00f3wili do niego \u201eOjczulku\u201d. Parafianie wspominaj\u0105 swego proboszcza jako cz\u0142owieka oddanego s\u0142u\u017cbie Bogu i ludziom, kt\u00f3ry z\u0142o\u017cy\u0142 \u015blub ub\u00f3stwa i do \u015bmierci go przestrzega\u0142. I mimo up\u0142ywu wielu lat, mieszka\u0144cy Klebarka nieustannie dbaj\u0105 o jego gr\u00f3b, modl\u0105c si\u0119 przez jego wstawiennictwo do Boga.<\/p>\n\n\n\n

\n